Redactioneel

170910 jvdh MvHelvert 15Als Norbertijn was hij bekend onder de naam Michaël van Helvert

In Dinther op 20 februari 1912 geboren. Op 8 oktober 1931 tot de Abdij van Berne toegetreden. Op 6 mei 1982 overleden in het ziekenhuis in Veghel.

Meer foto's. 

Michaël was een actief persoon. Hij gaf o.a. les op het Gymnasium Bernrode en de vroegere Kweekschool in Veghel en werd later lid van het lerarencorps op het Pieter Brueghel Instituut. Ook binnen het Natuurtheater De Kersouwe had hij op meerder gebieden een grote invulling. Michaël was actief met toneel, film en fotografie. Werkte nauw samen met Loek van de Veerdonk wat betreft woningbouw en architectuur en ondersteunde de plaatselijke kunstkring. Naast dit alles maakte hij kunstwerken in allerlei vormen en voor allerlei doelen.

De verkoop in het abdijhuis

Vanmiddag om twee uur kon iedereen die interesse had de kunstwerken die nog over waren, in het abdijhuis bewonderen en kopen.

De dag daarvoor had de familie van Helvert, maar ook zijn mede-Norbertijnen, de kans gehad om een keus te maken uit zijn collectie.

Er was veel belangstelling onder zijn familieleden en zelfs de familieleden uit Canada gaven via internet hun wensen te kennen.

“Hij was voor ons een echte familieman, creatief, eigenzinnig en ook heel veelzijdig” vertelde een familielid.

Tijdens de middag vond er ook een soort reünie plaats, van allemaal mensen met herinneringen aan Willem, als docent, als huisvriend van ouders, als collega van de Kersouwe, enz.

Om drie uur begon de verkoop en om vijf uur hadden alle kunstwerken een bestemming.

Op één na en daar vertelt ons Theo Kennis, een medebroeder, zijn verhaal over.

Theo Kennis vertelt

”Michaël was ook apart” zegt Theo en vervolgens nodigt hij mij uit om mee te gaan kijken naar het enige schilderij van Michaël, dat nog in de abdij hangt.

“Met ‘apart’ bedoel ik het volgende:

“Op een dag vroeg Michaël aan broeder Herman wat je voelt als je een hartinfarct gehad zou hebben. Broeder Herman antwoordde dat Michaël naar de dokter moest als hij dat vermoeden had. ”Nee”, zei Michael, ”ik krijg dan medicijnen en dat is puur vergif, dat wil ik niet en vervolgens ging hij in zijn atelier aan het schilderen. Het werd zijn laatste schilderij. Toen de abt in de avond zijn ronde liep om te kijken of alles met iedereen in orde was, zag hij licht aan in het atelier van Michaël. Er stond een schilderij op de ezel waar de verf nog nat van was. Verder waren alle kwasten netjes schoon gemaakt en de verftubes gesloten. Het was zijn laatste schilderij en het vertelde veel over hem zelf en dat was heel apart want dat deed hij niet graag.”

De laatste foto van de serie over vandaag is zijn ‘afscheidsschilderij’.

Met dank aan de organisatie. Ook zij waren erg tevreden.

Tekst en fotografie: José van der Heijden-van den Berg

Plaats reactie